Anak Tunggu Wisuda
Beta hanya mau kas tau sa. Dua hari lalu, ada anak mahasiswa yang bunuh dosen.
Penulis: PosKupang | Editor: Sipri Seko
AMA Tobo su piara babi. Anak satu biji sadiki lai mau wisuda. Baitua su siap memang. Biar buta kanop, sakola tar batul, baitua pung cita-cita anak jadi orang, sadiki lai tercapai.
Tunggu pung tunggu, taon ganti taon, babi su gumuk, les ko piara baru, ini akan sonde tau-tau wisuda. Ama Tobo su mangamok. Tanya pi tanya datang, ini anak pung skripsi balom beres. Ini anak mungkin karena takut Ama Tobo mangamok trus, baitua ju su pikir maen kekerasan.
Papagi buta, baitua su pi tunggu di kantor. Itu dosen datang, mus langsung rapat. Sonde bole lepas. Pokoknya ini hari musti tanda tangan supaya iko ujian sudah.
"Bos, beta mau minta tanda tangan ni. Jang tunda lai. Te baitua di rumah su mangamok trus ni. Sonde ada doe lai ko bayar kuliah."
Ini dosen malas tau sa. Beken diri ke tasibuk apa ko. Su stenga jam bagitu, baru angka muka ko pareksa itu kertas dong. Coret sana sini, baitua angka buang kertas di atas meja. "Pi ko perbaiki, ais nanti bulan depan baru bawa datang ko beta pareksa lai."
Ini anak su kepala sakit. "Sonde apa-apa bos. Beta hanya mau kas tau sa. Dua hari lalu, ada anak mahasiswa yang bunuh dosen." Omong ais bagitu, ini anak sengaja kas jatu piso dari saku.
"Besok lu datang su ko ujian. Jangan beken lama-lama lai e." Omong abis begitu, dosen langsung tanda tangan kas abis semua.
"Makanya jangan terlalu beken diri inti. Kitong iko mau, beken-beken. Takuju kena bonggo baru bilang sonde batul." **