349 Na, Itu Dolo... - Pos Kupang
Pos Kupang
Na, Itu Dolo...
Kamis, 1 Desember 2011 00:05 WITA
Share |

“OHO oho. Oho oho. Oho oho oho oho oho oho. E emmmmm.” Ama Tobo batok son barenti-barenti. Laklaki ju stenga mati, ko batok son pake titik na.
Mangkali dada su talalu sakit, baitua badiri ko ame aer puti campor deng aer panas sadiki. Abis itu, laklaki ame handuk ko lap dia pung leher.


“Tau su kanapa ko sampe babatok model bagini. Jang sampe orang dong ada sentimen ko pake nitu. Besok kotong pi di itu tanta sa, dia biasa bantu-bantu orang,” Ama Tobo pung bini, Ina Feok kasi usul.


Dengar bagitu, baitua iya sa. Ko laklaki ju kapingin cepat sembuh na. “Neo kalo batul orang kirim nitu, nanti kotong kas kambali sa,” baitua ju mulai mangomel.


Lagi ada omong itu barang, takuju Minggus deng Sulabei datang deng badan ponu karingat. Dong dua ju ada bawa hamar deng linggis. Bagitu sampe di Ama Tobo pung ruma, Minggus langsunng minta Ina Feok ko kas kaluar laru ko dong mo tap.


“Usiii, tolong kas kaluar satu jergen dolo buat kotong tiga. Kalo ada tolakan na kasi satu dua potong ju bae,” baitua omong sante sa. Laklaki son tau hal kalo dia pung sobat ada babatok stenga mati dalam kamar.


Sulabei ju mulai batamba deng dia pung. “Beta ni su istirahat. Son tap lai. Ma kalo bosong kasi na beta tarima sa. Namanya ju berkat, kotong son bole tolak,” laklaki omong sambel katawa.


Mangkali dengar laklaki dua bacarita enak, takuju Ama Tobo kaluar deng muka caria. Baitua pung batok ju su ilang. Ko laklaki su kunya ame akar dua tiga potong na, makanya itu batok ilang memang.


“Bosong dar mana ni. Jang sampe ada proyek. Bosong ni talalu e, son undang-undang beta,” laklaki omong ma dia pung mata ada di itu laru. Ko su dua hari ju dia pung bini larang minom na, makanya laklaki pung gargantang ju asam mati pung.


“Sonde bos. Kotong ada babongkar itu gambar yang di pinggir-pinggir jalan dong tu. Pokonya kotong kas turun smua. Mo bos ke, bis ke, kotong son paduli,” Minggus pung cara omong samangat mati pung.


Laklaki mangkali ada sanang. Ko yang dong kas turun tu bos-bos dong pung foto na. “Pokonya rataaaaaa. Kotong potong tidor,” Sulabei tamba deng dia pung.
“Naaaa, itu dolo. Pokonya kalo langgar atoran, sikaaaaat! Kalo ada yang parotes, nanti baru kotong urus dar balakang,” Ama Tobo pung cara omong, bekin dia pung sobat dua tu tamba samangat.


Mangkali belom ada tanda-tanda laru mo kaluar, Minggus panggel Ina Feok lai. “Usiiii, itu barang su sampe di mana? Kotong su mo pulang ni? Jang sampe laru dong su abis,” baitua pung cara semprot bekin Ina Feok son barkutik.


Baru titik, laru satu jergen maitua taro di Minggus pung muka. “Minom ko mabok biar bosong puas,” maitua mangomel. Ko pag-pagi su minom mabok na.

“Sudala usiiii. Aman sa. Pokonya usi kasi, kotong tap. Usi sanang, kotong ju sanang,” Minggus pung cara ambel, bekin Ama Tobo pung bini son bisa komentar lai.