Baptua su kas befeo kembali kas panjang itu tali, pi pinda tampa pi pohon Nangka deka kali kering. Belum ika habis itu tali pi pohon, sapi su bakunya rumput kas babat habis. Itu bunyi mulut sam ke makan acar katimun, wortel deng cuka. Darpada badudu bodo tunggu sapi kunya habis rumput, lebe bae ko pi kas makan itu ayam di kandang. Belum lai itu kaki pendek su ba ueeew, di samping rumah. Mo bae ju darpada tunggu matahari naek pi kendok, lebe bae dengar itu hewan dong manyanyi. Tiap pagi baptua pung karja bolak-balik pi balakang, samping deng depan rumah. Kalo mo baitung kaki, satu hari antero itu lak-laki su pi pulang Amarasi. Pal pi, pal datang. Itu karja son tau abis. Belum lai dia pung bini su angka itu telur ayam pi bajual di pasar sana. Mo son jual karmana, tiap bulan mesti pi setor doi di bank. Bayar itu doi bantuan kas gemuk sapi dari pamarintah. Kalo son kas kambali, itu doi son kas lagi. Pi kas bapindah di desa laen.
"Andia ni..., biar ko mata ada berat sama ke orang dongko semen, musti bangun kas makan itu hewan dong. Masi bae ko pamarenta mau babantu dana. Biar ketong tenggal kas makan sa. Mau susa apa lai, kalo rumput son ada, pamarenta dong bantu lai deng program tanam makanan ternak. Itu bibit tanaman lamtoro kas babagi di kalompok biar tanam sandiri kas makan sapi," Ama Tobo baomong sandiri.
Ama Tobo pung bini Ina Feok ada baeok kopi kas dia pung laki son mau diam. "Ama, ketong musti bersyukur kepada tete manis, pamarenta su kurang apa lai. Su bantu doi untuk ketong piara ternak, kas tamba dengan dia pung makan lai kalo sampe musim panas. Ketong tinggal piara, cepat besar pi bajual di Ama Sei di sabla jalan sana. Itu doi tenggal babagi sa. Kas anak pung doi kuliah, laen pi kas setor kambali. Biar ko yang laen ju dapat piara ternak, jang hanya ketong sa." (rosalina langa woso)